اعتکاف

اعتکاف

«و عَهِِدنا إلی ابراهیم و اسماعیل أن طَهٍِِرا بیتی لطائفین و العاکفین و الرکع السجود: وما به ابراهیم واسماعیل امر کردیم که خانه مرا برای طواف کننرگان و مجاوران و رکوع کنندگان وسجده کنندگان ،پاک وپاکیزه گرداند.»

 اعتکف در لغت به معنای توقف درجایی است ودراصطلاح فقه ،عبارت است از:«ماندن حداقل سه روز در مسجد ،به قصد عبادت خداوند با شرایط خاص.»

مراسم اعتکاف به زمان حضرت ابراهیم بر می گردد و بعد از او در بعضی از شریعت ها ودر زندگی برخی صالحان – از جمله حضرت مریم و زکریا – به چشم می خورد. باظهور دین اسلام این امر شکل تازه ای به خود گرفت ودر میان مسلمانان به عنوان یک عبادت مستحب با آداب خاص و شرایط خاص رایج شد.

اعتکاف عبادتی است که استحباب و فضیلت فراوان دارد و صفای خاصی به روح وجان می بخشد . پیامبر اسلام (ص)همه ساله در ماه رمضان – به ویژه دهه اخر ان –اعتکاف می کرد ودستور می داد رختخوابش را برچینند و چادری در مسجد بر پا کنند و همیشه می فرمود :«ده روز اعتکاف در ماه رمضان برابر با دو حج و دو عمره است.»

اعتکاف حکمتها و فواید فراوانی دارد که بخشی از انها عبارت است از :

الف. ایجاد زمینه مناسب برای اندیشه وتفکر وخردورزی

ب.  فراهم امدن زمینه توبه و بازگشت

ج.فراهم شدن فرصت نیایش، نماز وتلاوت قران

د. به وجود امدن دوره ای کوتاه برای محاسبه نفس و خودسازی که حداقل سه روز طول می کشد وانسان را از حاکمیت غریزه ها ،عادت ها اشتغالات معمول زندگی آزاد می کند.

اینهم احکام اعتکاف با فتوای تمام مراجع محترم

http://www.al-shia.com/html/far/books/others/etekaf/index.htm

 

/ 0 نظر / 16 بازدید